طایفۀ سادات امامزاده علی علیه السلام

سادات امامزاده علی دارای چهار اولاد به اسامی : نعمت الله ، خلیفه ، زبیری ، ابراهیمی. میرزا لقبی است که به عده ای از اولاد امام زاده علی ع داده شده است. میرزا لقبی بوده که در دورۀ قاجار به دستور شاهزاده ظله سلطان ( والی اصفهان و بخشی از فارس ) به جد آنها ” میرزا شریف ” داده شده و این لقب میرزا به معنی ( بزرگ ) لقبی بوده که در دورۀ قاجار به دستور حاکم و سلطان وقت به برخی از نجیب زادگان ، امیر زادگان و سردار زادگان داده می شد . مانند : عباس امیرزای نایب السلطنه ، بهرام میرزا ، میرزا تقی خان ( امیرکبیر) و … ( توضیح اینکه لقب میرزای مقامی در اصل بعد از اسم شخص اعلام می شود )این میرزا ها هم جز طایفه سادات امامزاده علی می باشند .رخانواده هایی همچون داورپناه ، جهانتاب ، پورمند ساکن ” سرفاریاب ، تلوندی ، دلیمی ، کَندال ، گدار ، لیرتلخک”، و … هستند. و میرزاهای همچون موسوی پور ، جهانبین ، حسینی ، ساکن “بازرنگ ، سی سخت ، لوداب و نره گاه ” ( معروف به میرزای کاتب یا منشی های کلانتران بویراحمد) ، جد بزرگ این میرزاها در زمان محمد طاهر خان بویراحمدی به منشی گری وی منصوب شد و از آن تاریخ به بعد فرزندانش این سمت را به صورت موروثی حفظ کرده اند .ردر نزدیکی نقاره خانۀ بویراحمد سفلی و دهنو رستم ممسنی، افرادی از طایفه سادات به نام وقفی ها زندگی می کنند ،خانوارهایی از سادات وقفی در ” تحله دان ” دم کره دشت روم سکونت دارند ، قشلاقشان پشت کوه باشت است .ساکنین روستاهای غورک علیا،بیدستان و جعفرآباد از سادات وقفی هستند .قستی از سادات امامزاده علی از نظر تقسیمات کشوری ،در  محدودۀ چرام زندگی مر کنند ، سردسیرشان ” آب بیدک ، گرمسیرشان و لیرتلخک” است.شامل سه اولاد : میر مصیب ، میر یاری و میر حسن می باشد. سادات ساکن” زی زی” از سادات امامزاده علی ( اغلب اولاد رئیس و زبیری ) می باشند. زبیری ها که گرمسیرشان ” دلی دهنو ” و ” گرگیو” ، سردسیرشان ، سادات و چال گردو است جزء سادات محسوب می شوند. نعمت اللهی ها گرمسیرشان ده میرزا علی محمد (تلوندی) ، ده پایین زرد ، شروگرو ، تلخ آب ، سرزرد و پای بست و سردسیرشان قسمتی از دلی خلیفه ای ، دلی مورو قریه گدار است و چند خانوار از آنها در گلکون کازرون نیز زندگی می کنند. خلیفه ای هائی که به اولاد معصوم معروفند ، از محل سادات ، به مور صفای شدت روم مهاجرت کردند و به خدمت کلانتران بویراحمد در آمدند و در دم کره ” ساکن شدند ، بعد به چشمۀ گل و “کرۀ عرب (سراب تاوه فعلی)نقل مکان کردند ، سپس به شرف آباد کوچ کردند و سرانجام به ” جدول قدم رفته ،سکونت دایم اختیار کردند و مقداری از ملک یاسوج و محمود آباد را تصرف نمودند. چند خانوار آنها ، در ” کُه پیری” چنار شاهیجان سکونت دارند و در حدود ۱۷۵ سال قبل به آنجا مهاجرت کرده اند.عده ای نیز در ” ده بزی”هندیجان زندگی می کنند. خانوارهایی از سادات امامزاده علی در سپیدار ، منصورآباد دشتروم ، تنگ تامرادی ، برمامیان و خان احمد باشت ، بیضا و قلات فارس ، حومه بهبهان و برازجان و لردگان بختیاری سکونت دارند. طایفه امام زاده علی علیه السلام افراد بزرگی چون میرزا علی محمد داورپناه ، میرزا مجید موسو‍ی پور ، میرزا یدالله داورپناه ، میرزا قوام موسوی ، میرزا محمد علی داورپناه ، میرزا اردشیر موسوی پور ، میرزا صفدر رخ افروز ، میرزا نصرالله جهانبین ، میرزا خانی جهانتاب ، میر علی خان آتش سودا ، میرسالار معصومی، میرزا عبدال جهانتاب ، میرزا عیوضی داورپناه ، میر شامحمد کشاورز ، میرزا محمد حسن فرد ، میرزا رحیم دانش ، میرزا محمد حسین پورمند ، میرزا امرالله جهانبین و … به جامعه تحویل داده است. و از روحانیون برجسته میتوان به سید مختار دولتخواه ، سید حاجی آقا ساداتی،سید علی کاظمی ، سید محمد جواد تقوی ، فخر السلام تقوی (معروف به آقای فخر) اشاره کرد.

منبع : سایت بویراحمد

5 دیدگاه در “طایفۀ سادات امامزاده علی علیه السلام”

    1. امازاده.علی دارای ۵پسر بود زبیر ابراهیم خلیفه نعمت الله موس ومیرزاها نوه هستند اطلاعات نویسنده کامل نیست درنوشتار دقت بیشتر شود

  1. نویسنده اطلاعاتشون ناقصه خانواده های دانش و جهاندیده و برنا هم از میرزاهای بویراحمد سفلی وساکن حیدرآباد لوداب هستن

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *