آهی که هست راهی که نیست/ وضیعت اسف بار جاده های سخت گذر محروم ترین شهرستان کشور/ آقای آخوندی به اینجا هم سری بزنید

شاید در پس توی هیاهوی سیاسی و شاخ و شونه کشیدن وزیرراه و شهرسازی برای خبرنگاران هنوز جاده هایی هستند که در این سالها به دلیل بی تدبیری و سهل انگاری برخی مسئولان جز آه و نفرین مردم هیچ عایدی برای آنان بر جای نگذاشته است.

به گزارش پایگاه تحلیل و اطلاع رسانی خبر رسان، اهالی روستای محروم عروه در مسیر جاده ای صعب العبور با محرومیتی عمیق دست و پنجه نرم می کنند تا چشم روستائیان به راهی باشد که مسئولان را به این دیار بکشاند. روستای عروه از توابع بخش مرکزی شهرستان لنده است که مردم بسیاری از روستاهای آن از حداقل امکانات اولیه زندگی از قبیل آب آشامیدنی سالم و بهداشتی، جاده، گاز و غیره محروم هستند و با محرومیت عجین شده اند و گویی این واژه هرگز نمی خواهد با مردم این دیار خداحافظی کند

.

اقدامات صورت گرفته در راستای توسعه این روستا تنها پایه های برقی بوده است که سالهای گذشته به دلیل نبود جاده بر روی دوش مردم و کارگران فصلی جانمایی و ترانس های برق نیز از طریق بالگرد به این روستا منتقل شده است.

عمق محرومیت در این منطقه به گونه ای است که نیاز به خدمات بیشتری در منطقه احساس می شود که توجه جدی و جهادی توسط مسئولین ارشد استان را می طلبد تا در آینده با این رویکرد شاهد توسعه همه جانبه این روستای محروم و جلوگیری از هجوم روستائیان به شهر و رونق گرفتن اقتصاد کشاورزی و دامپروری و ایجاد اشتغال پایدار برای جوانان و مردم این روستا باشیم.

تنها جاده ارتباطی روستای عروه سال های گذشته با اعتبارات ناچیزی که داشت بخشی از جاده که در مسیری کوهستانی و سخت گذر می باشد بازگشایی شد ولی حجم پروژه به اندازی است که با اعتبارات خرد و ناچیز به صورت اصولی و کاربردی کار نشده است.

بیشترین گلایه مردم روستای عروه از وضعیت اسف بار این جاده است و تنها وسیله حمل و نقل این روستا خودروی باری سایپای است که با هربار رفتن به این روستا می بایست سری به تعمیرگاه مکانیکی و لاستیک فروشی های در شهر بزند چرا که جاده جاده نیست.

جالب است که در سفر چند روز پیش مسئولان به این روستا نیز که برای بررسی مشکلات صورت گرفته بود خودروهای دولتی و شاسی بلند نیز تنها با استفاده از دنده کمکی و لاستیک های نو توانسته اند در این مسیر حرکت کنند که چند جایی نیز با مشکل مواجه شده و حتی یک خودری شاسی بلند نیز در سخت ترین مسیر ترمز برید و سد راه سایر خودروها شده بود که با تلاش مردم و برخی از مسئولان با هل دادن خودرو از مسیر خارج و راه خودرو های دیگر باز شد.

نکته جالب تر اینجا است که در میانه راه لودر اداره راه و شهرسازی در حال حرکت و بازگشایی جاده عروه بود و راننده آن از مشکلات این لودر و جاده سخت گذر عروه از مسئولان گلایه داشت.

حال وزیری که با بد اخلاقی اینگونه در حیاط پاستور با اصحاب رسانه برخورد می کند آیا توجیهی برای عدم رسیدگی به مطالبات به حق مردم روستای عروه و سایر روستاهای شهرستان محروم لنده که سالیان سال است برای بهره مندی از راهی مطئمن و ایمن چشم انتظار جاده ای خاکی و آسفالت هستند گره گشایی حاصل شد، تا کی باید جور بی تدبیری مسئولان راه و شهرسازی را تنها آقازاده (راننده مسیر روستاعروه) در جاده ای سخت گذر و گذرگاه مرگ به دوش بکشد و سال به سال اعتبار این جاده تنها برای حذف نشدن کد آن باشد.

شاید خرید هواپیما برای مردمانی که تنها صدا و تصویر آن را در آسمان آبی می شنوند و می بینند و آن را به همدیگر نشان می دهند جالب باشد ولی حقیقت همان جاده ای است که حتی خودروها به سختی در آن تردد می کنند و در فصل زمستان به طور کلی قطع می شوند و تا روزها چشم انتظار بازگشایی هستند.

به هرحال امیدواریم مسئولان راه و شهرسازی استان قدری به خود آمده و به فکر روستاهای باشند که غبار محرومیت آنان ناشی از نبود راه مناسب برای ارائه خدمات بهداشتی و درمانی وسایر نیازمندی های آنان است.

شهرستان لنده در فاصله ۲۰۸کیلومتری یاسوج مرکز استان کهگیلویه وبویراحمد واقع شده است.

منبع:پایگاه اطلاع رسانی خبرلنده

انتهای پیام/م/۲۰۰

سیداسماعیل میری

منبع : صبح زاگرس