آمیزش مقعدی

در این مطلب می خوانید :

عوارض آمیزش مقعدی.

روش برقراری آمیزش مقعدی امن‌تر

 احکام آمیزش مقعدی

رابطه جنسی از پشت (مقعد،دُبُر)

با سلام و خسته نباشید؛ سؤالی داشتم که ممنون میشم جوابشو بگیرم. چند ماهی است که عقد کرده‌ایم. اجازه ارتباط جنسی کامل را نداریم. می ‌توانیم سکس و آمیزش از عقب داشته باشیم؟ آیا بعد از نزدیکی ( مثلاً همان روز) خانومم مشکلی در راه رفتن، درد شکم یا … نخواهد داشت؟ لطفاً کامل توضیح دهید. ممنون و سپاسگزار.

دوست گرامی؛ اینگونه عوارض بسته به سابقه جنسی و ویژگی‌های جسمی و جنسی افراد متفاوت خواهد بود لذا احتمال همه آن عوارضی که مطرح نمودید و آسیب‌هایی دیگر بسته به ویژگی های فرد، وجود دارد. در ادامه کمی درباره احکام شرعی و عوارض جسمی و روان‌شناختی این عمل با شما سخن خواهیم گفت اما خوب است بدانید از آنجا که دوران نامزدی، زمانی بانشاط و پراحساس ولذتبخش برای طرفین است، همه شکل‌های ارتباطی آن، به شکل خاطره‌ای شیرین برای طرفین باقی می‌ماند و تداعی آن، انگیزه تکرار خواهد بود. مراجعینی داریم که با آغاز این نوع سکس و ارتباط جنسی در دوره نامزدی و تداعی لذت روانی این دوره با این لذت جنسی، اکنون که ماه‌ها از ازدواجشان گذشته است و وارد زندگی مشترک شده‌اند هنوز بر همان روش تمرکز دارند (البته غالبا با اصرار آقایان و اکراه بانوان) و گاه بعد از مدت‌ها، هنوز دختر باکره مانده است! این به معنای به هم ریختن سازمان روانی و عاطفی زن است که حاصلی جز کدورت عاطفی خانواده ندارد. پس با تمام توان، در این مورد خوددار باشید و به روش‌های دیگر ارتباط جنسی در این دوران فکر کنید.
حکم شرعی نزدیکی با همسر از پشت (دُبُر) عبارت است از:
آیات عظام امام خمینى، خامنه ‏اى، صافى، مکارم و نورى: «کراهت شدید دارد». (آیت ‏اللّه نورى، توضیح ‏المسائل، م ۴۵۲ ؛ امام خمینى و آیت‏ اللّه صافى، توضیح‏ المسائل مراجع، م ۴۵۰ ؛ آیت‏ اللّه مکارم، تعلیقات على العروه، احکام الحیض، السابع و آیت‏ اللّه خامنه ‏اى، استفتاء، س ۴۲۵)
آیت ‏اللّه سیستانى و آیت‏ اللّه فاضل: «اگر زن راضى باشد، کراهت شدید دارد و اگر راضى نباشد، بنابر احتیاط واجب جایز نیست». (آیت ‏اللّه فاضل، تعلیقات على ‏العروه، احکام الحیض، السابع ؛ آیت ‏اللّه سیستانى، توضیح ‏المسائل مراجع، م ۴۵۰)
آیات عظام بهجت، تبریزى و وحید: «بنابر احتیاط واجب، جایز نیست». (آیت ‏اللّه وحید، منهاج الصالحین، ج ۲، م ۲۲۸ ؛ آیت‏ اللّه بهجت، وسیله النجاه، ج ۱، م ۲۶۸ ؛ آیت ‏اللّه تبریزى، منهاج الصالحین، ج ۱، م ۲۲۸)

*** خوب است بدانید :

رابطه مقعدی از نظر پزشکی

زیان‌های احتمالی آمیزش مقعدی

بیماری ایدز

بر اساس آمار، انتقال ویروس اچ.آی.وی. از طریق رابطه جنسی مقعدی، همچنان بالاترین میزان درصد خطر انتقال را به خود اختصاص می‌دهد. در بین افراد آلوده از طریق آمیزش جنسی، مردان همجنسگرایی که به رابطه مقعدی گرایش دارند، بیشترین قربانیان این ویروس را تشکیل می‌دهند.

در صورتی که شریک جنسی شما در یک رابطه جنسی مقعدی چه زن و چه مرد، آلوده به ویروس اچ.آی.وی. باشد، قادر به انتقال آن به شخص فاعل بیشتر از رابطه واژینال می‌باشد.

دلایل میزان بالای خطر انتقال ویروس اچ.آی.وی. از راه نزدیکی مقعدی

  1. دیواره داخلی روده بزرگ (بخش داخلی مقعد) خود قابلیت جذب مستقیم مواد و انتقال مستقیم آن به خون را دارد.
  2. حلقه خروجی جداره مقعد به دلیل اینکه مانند واژن قابلیت ارتجاعی و انعطاف‌پذیری لازم برای نزدیکی و حرکت رفت و برگشتی آلت تناسلی مرد را ندارد، در نتیجه احتمال خراش برداشتن و خون ریزی آن بسیار بالا می‌باشد. این خراش‌ها و بریدگی‌ها اغلب در بافت و بسیار ریز می‌باشد و معمولاً با چشم غیر مسلح قابل دیدن نیستند.
  3. همچنین، نوک آلت تناسلی مردان نیز به دلیل عدم وجود محیطی مناسب برای حرکت رفت و برگشتی احتمال دارد که دچار خراش در سطح گردد که این مورد خطر دریافت ویروس را در شخص فاعل هم افزایش می‌دهد.
  4. مایع منی قادر به حمل ویروس اچ.آی.وی. به میزان قابل توجه‌ای می‌باشد. در صورتی که شخصی به صورت مفعول در آمیزش مقعدی شریک باشد، و مایع منی از طریق مقعد وارد بدن وی شود، در صورت آلوده بودن فاعل، خطر زیاد انتقال ویروس اچ.آی.وی. به وی وجود دارد.

در این نوع رابطه، مهم‌ترین خطری که اشخاص را تهدید می‌کند تماس خونی مستقیم و همچنین مایعات درونی بدن با خون شریک جنسی می‌باشد که در صورت آلوده بودن هر یک از شرکای جنسی، احتمال سرایت ویروس اچ.آی.وی. به شریک سالم وجود دارد.

سرطان بوون

بیماری بوون (به انگلیسی: BOWEN) یکی از انواع سرطانهای پوستی (SCC یا سرطان سلول سنگفرشی) نادر هست؛ که در مخاط انتهای مقعد تظاهر پیدا میکنه. در سنین بالا و جوانانی که زگیل مقعدی و فعالیت جنسی زیادی دارن. دیده می‌شود. علائم آن خارش دور مقعدی سوزش یا خونریزی هست. در معاینه پلاک‌های مجزا قرمز و پوسته‌دار دیده می‌شود. این بیماری در موارد نادری در هم‌جنس‌گرایان گزارش شده‌است.

انجام رابطه جنسی یا نزدیکی از مقعد با هر روش و با استفاده از هر ماده لغزنده کننده یا بی حس کننده به صورت کرم ، اسپری ، روغن ، ژل ،  کاندوم و پماد یک رابطه پر خطر جنسی بوده و استفاده از مواد یاد شده و شیوه های فوق فقط از دردناک بودن این رابطه کاسته و آسیب های جبران نا پذیری به فرد مفعول به لحاظ جسمی و برای هر دو فرد فاعل و مفعول به لحاظ انتقال بیماری های مقاربتی به همراه داشته و به جرأت میتوان گفت که هیچ پزشکی این رابطه را توصیه نمی کند و از نظر علمی غیر قابل قبول میباشد. به بیان دیگر هیچ نظریه ای مبنی بر سالم بودن و بی ضرر بودن این رابطه جنسی ارائه نگردیده و بر عکس این رابطه همیشه از نظر پزشکی نقض گردیده است.

در نواحی مقعد رشته های عصبی زیادی پراکنده شده که این رشته های عصبی بسیار بسیار آسیب پذیر و حساس میباشند و نسبت به هر چیزی که وارد دهانه مقعد ( anal) شود سریعا واکنش نشان میدهند. مکانیزمی از عملکرد داخلی بدنبدین صورت می باشد :

دستگاه گوارشی دارای دو نوع اسفنکتر sphincter که یکی از آنها داخلی و غیر ارادیست و دریچه ورودی غذا به معده و خروج آن میباشد و یکی دیگر از این اسفنکتر ها خارجیست که این یکی ارادیست وقتی که غذا بلعیده می شود , از طریق مری پایین آمده و به سمت معده می رود . در محل ورود و خروج معده , عضلات حلقوی وجود دارند که به آنها اصطلاحا “اسفنکتر”( sphincter ) گفته می شود و به عنوان دریچه عمل می کنند.

زمانی که شما احساس میکنید که نیاز به عمل خروج مدفوع از دریچه مقعد را دارید این زمانیست که اسفنکتر داخلی ۲ باز شده که خب همانطور که گفته شد غیر ارادیست اما عمل باز کردن دریچه مقعد ( اسفنکتر خارجی) و در کل دفع مدفوع ارادیست و دست شما میباشد یعنی از زمانی که احساس کردید نیاز به wc دارید و خودتون رو نگه میدارید تا به محل مناسب برسید و سپس به اراده خودتون باعث خارج شدن مدفوع می شود این نگه داشتن و این عمل خارج کردن مدفوع توسط اسفنکتر خارجی که ارادیست انجام میشه .

نتیجه این مباحث اینست که رابطه جنسی از راه مقعد یا کلا وارد شدن هر شئی در درون مقعد باعث آسیب دیدگی اسفنکتر خارجی شده و باعث میشود که دریچه خروجی مقعد یا همون آنال به درستی کار خودش رو انجام نده یعنی از قدرت ارادی خارج میشه پس به مرور زمان امکان ارادی خروج مدفوع یا نگه داشتن خود را از دست میدهید در این صورت نا خواسته و غیر ارادی مدفوع از درچه مقعد خارج میشود در اینصورت همیشه لکه هایی از مدفوع در لباس زیر مشاهده می گردد. که خب مسلما این برای هیچ آدمی خوشایند نیست.
۱٫ مهمترین عارضه ای که مجامعت از طریق مقعد (پشت- دُبُر) برای زن دارد این است که چون لذت حقیقی جنسی برای زن از طریق مقاربت از فرج و مجرای تناسلی حاصل می شود نه از طریق مقعد، بنابراین زن دچار سرد مزاجی و بی میلی جنسی شده و در آینده نزدیک خود را موجودی می یابد که وسیله دفع شهوت شده و خودش نباید از این عمل خدادادی لذتی ببرد.
۲٫ زن در این نوع ارتباط دچار درد بسیار شدیدی خواهد شد که گاه تا مدتی امکان راه رفتن درست را از او خواهد گرفت ضمن اینکه این درد فراوان، هیچ لذتی از این رابطه جنسی برای او باقی نخواهد گذاشت.
۳٫ از آنجا که ساختمان مقعد طوری است که ظرفیت پذیرش آلت مرد را ندارد (برخلاف واژن یا فرج که خاصیت ارتجاعی و لغزنده دارد) و هر لحظه امکان آسیب دیدگی ماهیچه حلقوی (اسفنگتر) دهانه مقعد و حتی پارگی آن وجود دارد. درنتیجه زن گرفتار درجاتی از بی اختیاری مدفوع شده و نیازمند جراحی و عوارض بعدی می شود. چون مرد در حال لذت جنسی فقط به فکر دفع شهوت خود است و حرکات بدون کنترل او هر لحظه می تواند به زن آسیب فیزیکی وارد کند.
۴٫ مقعد محل ذخیره فضولات دستگاه گوارش (مدفوع) است که حاوی میکروبها فراوانی است. در اثر مالش و دخول آلت مرد این میکروبها می توانند وارد دستگاه تناسلی مرد شده خود و او را به عفونتهای خاصی مبتلا سازند. در حالی که مقاربت از راه واژن یا فرج چنین عوارضی به همراه ندارد.
۵٫ مخاط مقعد بسیار ظریف و نازک است و احتمال پارگی و انتقال ویروس ایدز از طریق آن به داخل خون زیاد است و حتی یکی از علل شیوع ایدز در غرب از طریق جنسی، لواط و مقاربت از طریق مقعد است.
۶٫ از آنجا که دهانه مقعد دارای ماهیچه ای حلقوی است، مانند یک کش محکم دور آلت مرد را گرفته و در لحظه خروج منی مانند یک سد عمل می کند. و در اثر این عمل احتمال پس زدن منی به عقب و فشار به کیسه های منی و غده پروستات و عوارض ناشی از آن خیلی زیاد است.
۷٫ و نکته آخر اینکه از جمله عوارض مقاربت از راه مقعد ابتلای مرد به زود انزالی در آینده است. در نتیجه نمی تواند آنگونه که باید از همبستری با همسرش لذت ببرد و بنابراین دچار سرد مزاجی شده و مشکلات روحی پیدا خواهد کرد.
۸٫ با توجه به این که، سیستم فیزیولوژیکی زن این چنین است که لذّت حادّ و حقیقی جنسی را معمولاً از همان مجرای طبیعی و خدادادیاش (قُبُل) احساس میکند؛ از این رو با مجامعت از همان طریق طبیعی، رابطه‏ای دو طرفه برقرار شده و دو طرف به نحو رضایت‏مندی از یکدیگر لذّت میبرند؛ اما نزدیکی از «دُبُر» نمیتوان صد در صد، برآورده کننده‏ی حاجت روحی و جنسی زن باشد. در ادامه‏ی این فرآیند، زن با عدم اشباع و ارضاء میل جنسی برخورد کرده و نوعی روان‏پریشی در ابعادِ عصب و عاطفه پیدا میکند (حالت نورزی). خاصه این که او در این حالت، فقط ابزاری جهت لذت‏بری یکسویه‏ی مرد قرار گرفته و نمیتواند عکس‏العمل مناسب آن هم با جهت‏گیری لذت‏بری متقابلِ جنسی داشته باشد.
۹٫ در ادامه‏ روند قبل، مرد همچنان به پر کردن ظرفیت جنسی خود مشغول شده و در عرض چند لحظه کوتاه به حدّ بالای کام‏گیری (اُرگاسمِ فعّال) میرسد و سریعاً حجم بالای شهوت را با بیرون ریختن منی، تخلیه میکند. امّا طرف مقابل، به دلیل ویژگی دیر فعّالی جنسی، هنوز در تکاپوست تا به نحوی خود را هماهنگ با مرد کرده و دستِ کم به همان اندازه که او لذّت برده، غریزه را پاسخ دهد. ولی هنوز در نیمه راه است که مرد با ریخته شدنِ سریع (و بلکه ناخواسته‏ی) منی به بیرون، به مرحله سرد حسیّ جنسی وارد شده و نمیتواند پاسخگوی خوبی به واکنشِ جنسی زن (که هم اینک گرمِ رابطه‏سازی است) باشد. در نتیجه این زن است که ناکام میماند و لذا همچنان برداشتِ زن و سهم جنسی اش کمتر از مرد خواهد بود (پس، در عین رضایت، کراهت هم باقی است. چون دیگر دل زن به این حالات خوش و آرامی نمی گیرد و به هر حال، درصدی – حتی اندک – از ضربه‏های روحی به سیستم عصب و اُرگانیسم زن وارد میشود).
۱۰٫ چون دخول از قسمتِ دُبُر، توأم با محدودیّت‏های فیزیولوژیک مرد و زن است؛ از این رو، نیاز به شدّت و سختی از سوی مرد و لزوم اثرپذیری منفعلانه‏ی زن بوده و این فشار به مقعد زن، عصب‏های تناسلی مرد را تحریک کرده و موجب فعالیت کیسه‏ی منی و در آخر، انزال زودرسِ منیِ مرد میشود. مشکلِ بعدی، از هیجان افتادنِ مرد، سستی عضلات، دوگانگی مزاجِ جنسی و حتّی سردمزاجی مرد است. به عبارتی، فقط زن آسیب‏پذیر نخواهد بود. مرد در دراز مدت و در اثر استمرار این حالات، به نوعی حساسیّت‏های عصب‏های آلت جنسی مبتلا شده و نسبت به زودانزالی منی، ناتوان شده و ادامه‏ی این زودانزالی، میتواند نوعی سردمزاجی در مرد پدید آورد.

روش برقراری آمیزش مقعدی امن‌تر

فراموش نشود. روان کننده برای آقایان. بی حس کننده برای خانمها . کاندوم برای آقایان

مواردی که می‌تواند میزان خطر را کاهش دهد:

  1. توصیه اکید به استفاده از کاندوم می‌گردد. افرادی که به صورت مفعول به این نوع رابطه روی می‌آورند می‌توانند از کاندوم‌های زنانه استفاده کنند.
  2. رعایت بهداشت و شستشوی کامل و دقیق بدن به خصوص آلت‌های جنسی می‌باشد.
  3. استفاده از مواد نرم‌کننده و لیز کننده می‌باشد. دقت کنید که در صورت استفاده همزمان از کاندوم و مواد لیز کننده، از مواد روغنی لیزکننده مانند وازلین که از مشتقات نفتی تهیه می‌شوند، استفاده نکنید. به دلیل اینکه باعث سائیدگی و پاره شدن کاندوم می‌شود.
  4. آرامش به هنگام انجام این روش آمیزش است. در صورتی که ماهیچه‌های مقعد سفت باشد احتمال پارگی و درد شدید وجود دارد که زخم و خونریزی خود باعث تماس مستقیم خونی و در نتیجه بالاتر رفتن خطر انتقال بیماری‌های مقاربتی سرایتی و از جمله ویروس اچ.آی.وی. می‌شود.
  5. پرهیز از نوشیدن مشروبات الکی و عدم استفاده از مواد مخدر پیش از تماس و ارتباط جنسی می‌باشد. به علت اینکه پس از اثرگذاری الکل و مواد مخدر شما کمتر قادر به کنترل و تصمیم‌گیری هستید که این خود میزان پذیرش خطر را در افراد بالا می‌برد.
  6. هیچ وقت بلافاصله بعد از رابطه جنسی مقعدی، پیش از شستشوی خود آلت جنسی مرد و زن، تماس جنسی واژینال انجام نگیرد.

به دلیل اینکه خطر انتقال ویروس اچ.آی.وی. در تماس جنسی مقعدی در مقایسه با سایر راه‌های تماس جنسی، بالاترین خطر را به همراه دارد، توصیه می‌شود در صورت انتخاب آن حتماً محافظت‌های بهداشتی و احتیاط‌های جانبی لازم صورت بگیرد.

*** سخنی لطیف از امام احساس و عقل، امام صادق (علیه السلام): از ایشان درباره آمیزش از مقعد پرسیدند. حضرت در نهایت زیبایی فرمودند: «همسرت، عروسک و عشق زندگی توست؛ پس او را با این کار اذیت مکن.» (وسائل الشیعه، ج۲۰،ص۱۴۳)